100 lat życia Siostry Błażeji - Rozalii Tomalak

 ze Zgromadzenia Sióstr Służebniczek Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny

3 września, R.P. 2008, FARA w Mogilnie

 

Foto: M. Zieliński Foto: P.Lachowicz

 

Drogiej i Czcigodnej Siostrze życzymy

zdrowia, Bożego Błogosławieństwa, opieki Niepokalanej i wstawiennictwa u Boga błogosławionego Edmunda Bojanowskiego na dalsze lata życia.

 

Fotoreportaż z uroczystości

Wprowadzenie do kościoła

Podczas uroczystej Eucharystii

Życzenia

Po Mszy św. przed grotą Matki Bożej z Lourdes

Honorowa Mogilnianka - 17.02.2012

 

Siostra Błażeja - Rozalia Tomalak

 w latach młodości

urodziła się 4 września 1908 r. we wsi Kucharki pod Jarocinem z rodziców Józefa i Marii (primo voto Ordzik) prowadzących gospodarstwo rolne, jako trzecie z kolei dziecko. Miała sześcioro rodzeństwa: 4 siostry i 2 braci. Siostra Błażeja ukończyła Szkołę Podstawową w Kucharkach. W wieku 20 lat, dnia 3 marca 1928 r. wstępuje do Zgromadzenia Sióstr Służebniczek Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny w Pleszewie. Wieczyste śluby zakonne składa 20 grudnia 1928 r. W Pleszewskiej Szkole Pielęgniarstwa uzyskuje przygotowanie do niesienia pomocy innym – kończy kierunek pielęgniarstwo. Następnie w 28 maja 1932 roku wyjeżdża do Włoch na dalsze nauki, gdzie studiuje w Instytucie Polskim. Do Rzymu przyjeżdża na zaproszenie  J.E. Ks. Biskupa Tadeusza Zakrzewskiego - Rektora tego instytutu. Oprócz formacji duchowej, uczy się pięciu języków: włoskiego, angielskiego, francuskiego, hiszpańskiego, niemieckiego. W Wiecznym Mieście niesie również pomoc chorym jako pielęgniarka. W roku 1937, wraca do Polski, do Radzynia gdzie z wielkim zapałem organizuje od podstaw „podstawową opiekę zdrowotną”, urządza ośrodek zdrowia. W czasie II wojny światowej zostaje skierowana do Włocławka, do pracy w szpitalu wojskowym, stąd razem z frontem idzie do Warszawy pomagając rannym. W Warszawie służy w Szpitalu Ujazdowskim. Dalej na otrzymane polecenie od Czerwonego Krzyża wyrusza do Włodzimierza nad Pilicą, gdzie w domu letnim Łódzkich urządza schronisko dla wojska polskiego wracającego z Rosji (na balkonie domu urządziła kaplicę, w której ks. Kruszka z Grodziska odprawiał nabożeństwa). Następnie zostaje przeniesiona do szpitala w Piotrkowie. Nadwyrężony organizm s. Błażeji daje znać o sobie, stan zdrowia się pogorszył, więc na rok wyjechała do Zakopanego. Po wojnie wraca do Poznania, gdzie kontynuuje pracę jako pielęgniarka. Tutaj studiuje wyższą kulturę i socjologię, poza nauką pracuje w Czerniejewie i Lubaszu oraz pełni posługę jako pielęgniarka terenowa w Zgromadzeniach w Kcynii, Witkowie, Poznaniu i Jabłonowie Pomorskim. W 1948 roku pierwszy raz przyjechała do domu Sióstr Służebniczek Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny w Mogilnie. W czasie nasilenia przez komunistów prześladowań Kościoła w Polsce (w latach 1953 – 1956 zostaje aresztowany i osadzony w więzieniu Prymas Polski Ks. Kardynał Stefan Wyszyński), siostra Błażeja także zostaje aresztowana i osadzona w poznańskim więzieniu za to, że była siostrą zakonną. Wszelkie prześladowania zniosła bardzo odważnie broniąc życia zakonnego. Po zwolnieniu z więzienia ponownie wyjeżdża do Rzymu, następnie wraca do Pleszewa, gdzie jest pielęgniarką w pleszewskim szpitalu. 6 września 1978 r. drugi raz przyjeżdża do Mogilna, ale już na stałe. W Mogilnie, dobry Bóg pozwolił s. Błażeji doczekać, świętowania 100 rocznicy urodzin. Była to piękna i budująca uroczystość, która miała miejsce w kościele pw. św. Jakuba Większego Apostoła. Mszy św. koncelebrowanej z licznie przybyłymi księżmi przewodniczył J.E. Ks. Biskup Wojciech Polak. Czcigodna Jubilatka zajęła miejsce w „fotelu wawrzyniakowskim” w otoczeniu Matki Przełożonej, Generalnej i Prowincjonalnej oraz licznie przybyłymi Siostrami. Uroczystość zaszczyciły także władze powiatowe, samorządowe, dzieci i nauczyciele ze Szkoły Podstawowej nr 2 w Mogilnie oraz licznie przybyli wierni i przyjaciele. Na uroczystość jubileuszową przybył także ks. Dariusz Kowalek, proboszcz z parafii Świętej Trójcy w Kucharkach, rodzinnej parafii s. Błażeji oraz ks. Kanonik Tadeusz Nowak z parafii farnej w Żninie.

 

[W Żninie w pierwszej połowie XX wieku przebywała Antonina Alojza Dobrzyńska (córka gospodarza z Żabna k. Mogilna Jakuba Dobrzyńskiego i Walerii z Bauzów. Antonina urodziła się 8 czerwca 1877 roku w Żabnie. Do Zgromadzenia Sióstr Służebniczek Niepokalanego Poczęcia NMP wstąpiła 12 lutego 1902 r. Pierwsze śluby zakonne miała 31 grudnia 1904 a śluby Wieczyste 30 maja 1915 r. Do 1930 r. była na placówce w Gdyni. 1930-1932 Pleszew, 1932-1934 Rzym, 1934-1945 Żnin, 1945-1948 Kcynia i aż do śmierci 24 sierpnia 1949 Żnin. W latach 1911-1916 była Przełożoną Generalną]

 

Przed rozpoczęciem Mszy św. Ks. Zenon Lewandowski odczytał nadesłane przez Ks. Arcybiskupa Henryka Muszyńskiego życzenia dla Czcigodnej Jubilatki. W głoszonej homilii (bardzo pouczającej) Ks. Biskup Wojciech Polak zwrócił m.i. uwagę na pełne poświęcenie Jubilatki dla potrzebujących oraz wskazał, że Siostra Błażeja jest żywym przykładem pięknego przeżywania życia, tutaj na ziemi, że Bóg przez przykład siostry przypomina nam o konieczności troski i miłości oraz daje nam przykład miłości, cierpliwości, wytrwałości oraz pokory. Przed błogosławieństwem głos zabrał proboszcz parafii farnej ks. Zenon Lewandowski, po jego życzeniach dla Jubilatki wszyscy zaśpiewali Siostrze Błażeji "Życzymy, Życzymy ... "

Na końcu, bardzo wzruszona dostojna jubilatka powiedziała:

 

"Dziękuję wszystkim, którzy o mnie pamiętali i modlili się za mnie, żebym mogła pracować.

Ja zawsze czułam Boga wszędzie, nawet w więzieniu, bo tam pięciu się nawróciło.

A kiedy do nas strzelano, ja wyszłam z tego cała.

Przez całe życie na mojej drodze działy się cuda.

Dziękuję wszystkim i Bóg zapłać."

 

Siostra Błażeja z Matką Przełożona Zgromadzenia w Mogilnie Zanobią Radzikowską,

 

Siostra Błażeja w swojej posłudze zakonnej kieruje się miłością do człowieka, dla niej nie ma znaczenia stan, pochodzenie, bo w jej oczach wszyscy są równi. Nadal pomaga ludziom samotnym i chorym, których odwiedza w mogileńskim szpitalu i ich domach, których trzeba potrzymać za rękę, zmierzyć ciśnienie, opowiedzieć cokolwiek ciekawego, czasem podać jakiś "cudowny lek". Codziennie widzimy ją na ulicach naszego miasta jak idzie do swoich podopiecznych. W Święto Niepodległości 11 listopada 2003 r. za 25. lat bezinteresownego niesienia pomocy biednym, chorym i pokrzywdzonym przez los mieszkańcom Gminy Mogilno, przyznano siostrze statuetkę „Serce Mogilna”.

Wykorzystano m.i.:

Wydanie okolicznościowe książki

z okazji 50 lat świątyni MBCz. w Kucharkach

17 lutego 2012

104-letnia siostra Błażeja otrzymała tytuł „Honorowego Mogilnianina”. Prawdziwie uhonorowani, zaszczyceni i przede wszystkim wdzięczni powinni czuć się mieszkańcy Mogilna, którym ta skromna i niezłomna zakonnica przez trzydzieści lat niosła pomoc i wsparcie.

 

Najstarsza mieszkanka Mogilna jest zarazem jedną z najstarszych zakonnic w Polsce, i choć często niedomaga, zawsze jest uśmiechnięta i otwarta na ludzi – podkreślają członkowie kapituły plebiscytu. Tłumaczą również, że tytuł „Honorowego Mogilnianina” ustanowiono, by nagrodzić i wyróżnić osoby, które od wielu lat bezinteresownie angażują się w sprawy mieszkańców gminy Mogilno. W tym roku nadano go po raz pierwszy. Siostra Błażeja Tomalak znana jest mieszkańcom Mogilna jako osoba o wielkim sercu. W swojej posłudze zakonnej zawsze pomagała ludziom samotnym i chorym, których odwiedzała w ich domach oraz w mogileńskim szpitalu. Właśnie za tą ponad 30-letnią pomoc i otwartość na mieszkańców otrzymała tytuł „Honorowego Mogilnianina”. Uroczystość odbyła się w domu zakonnym w Mogilnie, gdzie mieszka laureatka.

Zmarła 26 sierpnia 2012 roku. Spoczywa na mogileńskim cmentarzu >>

Zgromadzenie Sióstr Służebniczek NPNMP w Mogilnie

 

   

w górę