urodziła się 4 września 1908 r. we wsi Kucharki pod Jarocinem z rodziców Józefa i Marii (primo voto Ordzik) prowadzących gospodarstwo rolne, jako trzecie z kolei dziecko. Miała sześcioro rodzeństwa: 4 siostry i 2 braci. Siostra Błażeja ukończyła Szkołę Podstawową w Kucharkach. W wieku 20 lat, dnia 3 marca 1928 r. wstępuje do Zgromadzenia Sióstr Służebniczek Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny w Pleszewie. Wieczyste śluby zakonne składa 20 grudnia 1928 r. W Pleszewskiej Szkole Pielęgniarstwa uzyskuje przygotowanie do niesienia pomocy innym – kończy kierunek pielęgniarstwo. Następnie w 28 maja 1932 roku wyjeżdża do Włoch na dalsze nauki, gdzie studiuje w Instytucie Polskim. Do Rzymu przyjeżdża na zaproszenie  J.E. Ks. Biskupa Tadeusza Zakrzewskiego - Rektora tego instytutu. Oprócz formacji duchowej, uczy się pięciu języków: włoskiego, angielskiego, francuskiego, hiszpańskiego, niemieckiego. W Wiecznym Mieście niesie również pomoc chorym jako pielęgniarka. W roku 1937, wraca do Polski, do Radzynia gdzie z wielkim zapałem organizuje od podstaw „podstawową opiekę zdrowotną”, urządza ośrodek zdrowia. W czasie II wojny światowej zostaje skierowana do Włocławka, do pracy w szpitalu wojskowym, stąd razem z frontem idzie do Warszawy pomagając rannym. W Warszawie służy w Szpitalu Ujazdowskim. Dalej na otrzymane polecenie od Czerwonego Krzyża wyrusza do Włodzimierza nad Pilicą, gdzie w domu letnim Łódzkich urządza schronisko dla wojska polskiego wracającego z Rosji (na balkonie domu urządziła kaplicę, w której ks. Kruszka z Grodziska odprawiał nabożeństwa). Następnie zostaje przeniesiona do szpitala w Piotrkowie. Nadwyrężony organizm s. Błażeji daje znać o sobie, stan zdrowia się pogorszył, więc na rok wyjechała do Zakopanego. Po wojnie wraca do Poznania, gdzie kontynuuje pracę jako pielęgniarka. Tutaj studiuje wyższą kulturę i socjologię, poza nauką pracuje w Czerniejewie i Lubaszu oraz pełni posługę jako pielęgniarka terenowa w Zgromadzeniach w Kcynii, Witkowie, Poznaniu i Jabłonowie Pomorskim. W 1948 roku pierwszy raz przyjechała do domu Sióstr Służebniczek Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny w Mogilnie. W czasie nasilenia przez komunistów prześladowań Kościoła w Polsce (w latach 1953 – 1956 zostaje aresztowany i osadzony w więzieniu Prymas Polski Ks. Kardynał Stefan Wyszyński), siostra Błażeja także zostaje aresztowana i osadzona w poznańskim więzieniu za to, że była siostrą zakonną. Wszelkie prześladowania zniosła bardzo odważnie broniąc życia zakonnego. Po zwolnieniu z więzienia ponownie wyjeżdża do Rzymu, następnie wraca do Pleszewa, gdzie jest pielęgniarką w pleszewskim szpitalu. 6 września 1978 r. drugi raz przyjeżdża do Mogilna, ale już na stałe. W Mogilnie, dobry Bóg pozwolił s. Błażeji doczekać, świętowania 100 rocznicy urodzin. Była to piękna i budująca uroczystość, która miała miejsce w kościele pw. św. Jakuba Większego Apostoła. Mszy św. koncelebrowanej z licznie przybyłymi księżmi przewodniczył J.E. Ks. Biskup Wojciech Polak. Czcigodna Jubilatka zajęła miejsce w „fotelu wawrzyniakowskim” w otoczeniu Matki Przełożonej, Generalnej i Prowincjonalnej oraz licznie przybyłymi Siostrami. Uroczystość zaszczyciły także władze powiatowe, samorządowe, dzieci i nauczyciele ze Szkoły Podstawowej nr 2 w Mogilnie oraz licznie przybyli wierni i przyjaciele. Na uroczystość jubileuszową przybył także ks. Dariusz Kowalek, proboszcz z parafii Świętej Trójcy w Kucharkach, rodzinnej parafii s. Błażeji oraz ks. Kanonik Tadeusz Nowak z parafii farnej w Żninie.

Przed rozpoczęciem Mszy św. Ks. Zenon Lewandowski odczytał nadesłane przez Ks. Arcybiskupa Henryka Muszyńskiego życzenia dla Czcigodnej Jubilatki. W głoszonej homilii (bardzo pouczającej) Ks. Biskup Wojciech Polak zwrócił m.i. uwagę na pełne poświęcenie Jubilatki dla potrzebujących oraz wskazał, że Siostra Błażeja jest żywym przykładem pięknego przeżywania życia, tutaj na ziemi, że Bóg przez przykład siostry przypomina nam o konieczności troski i miłości oraz daje nam przykład miłości, cierpliwości, wytrwałości oraz pokory. Przed błogosławieństwem głos zabrał proboszcz parafii farnej ks. Zenon Lewandowski, po jego życzeniach dla Jubilatki wszyscy zaśpiewali Siostrze Błażeji "Życzymy, Życzymy ... "

Na końcu, bardzo wzruszona dostojna jubilatka powiedziała:

"Dziękuję wszystkim, którzy o mnie pamiętali i modlili się za mnie, żebym mogła pracować.

Ja zawsze czułam Boga wszędzie, nawet w więzieniu, bo tam pięciu się nawróciło.

A kiedy do nas strzelano, ja wyszłam z tego cała.

Przez całe życie na mojej drodze działy się cuda.

Dziękuję wszystkim i Bóg zapłać."

Siostra Błażeja z Matką Przełożona Zgromadzenia w Mogilnie Zanobią Radzikowską,

Siostra Błażeja w swojej posłudze zakonnej kieruje się miłością do człowieka, dla niej nie ma znaczenia stan, pochodzenie, bo w jej oczach wszyscy są równi. Nadal pomaga ludziom samotnym i chorym, których odwiedza w mogileńskim szpitalu i ich domach, których trzeba potrzymać za rękę, zmierzyć ciśnienie, opowiedzieć cokolwiek ciekawego, czasem podać jakiś "cudowny lek". Codziennie widzimy ją na ulicach naszego miasta jak idzie do swoich podopiecznych. W Święto Niepodległości 11 listopada 2003 r. za 25. lat bezinteresownego niesienia pomocy biednym, chorym i pokrzywdzonym przez los mieszkańcom Gminy Mogilno, przyznano siostrze statuetkę „Serce Mogilna”.