Ks. Kazimierz z wielkim mozołem przebył szkoły leszczyńskie z braku funduszy. Kapłaństwo rozpoczął na sam przód w Górce Duchownej. W roku 1848 objął probostwo w Konarzewie i tu też zasłużonego żywota dokonał dnia 9 września 1866 roku. Był przyjacielem ks. Breańskiego i razem z nim starał się zaszczepić w ludzie oświatę i miłość Ojczyzny obok miłości wiary. W 1848 roku porwany do więzienia, przez kilka lat w nim przesiedział. Towarzystwo Naukowej Pomocy straciło w nim gorliwego członka.